Banda appelleert meer dan vorige presidenten direct aan het publiek. Zo laat hij bijvoorbeeld grote foto’s van hemzelf plaatsen bij publieke zaken als de aanleg van nieuwe wegen. Afgezien van die populistische trekjes is Banda overigens in de eerste plaats een autoritaire leider die vooral bezig is om zijn eigen partij, de MMD, in zijn greep te krijgen Hij moet dat ook wel doen, want hij is eigenlijk een buitenstaander. Hij is indertijd door Mwanawasa van buiten de MMD uit UNIP gehaald en hij is in het zadel geholpen door een oude garde onder leiding van V.J. Mwaanga. Hij is dus afhankelijk van deze partijbaronnen.
Banda reist sinds december door het land om provinciale partijcongressen toe te spreken waar delegaties worden gekozen die gaan beslissen over het leiderschap bij de aanstaande verkiezingen. De selectie van die vertegenwoordigers kan de stemuitslag op dat partijcongres bepalen.
Bij Banda’s machtsstrijd worden mogelijke rivalen het liefst uit de partij gezet. Dat overkwam onder anderen ex-minister N’gandu Magande, die daardoor zijn parlementszetel kwijt raakte en vervolgens besloot niet aan de tussentijdse verkiezingen mee te doen. Overigens won Maganda zelf in 2006 in Chilanga zijn zetel met een kleine meerderheid en met beschuldigingen van fraude. Ook hangt hem nog die vreemde rechtszaak over Zambian Airways boven het hoofd. Magande is nu patroon –het woord leider is vermeden- van een nieuwe politieke partij: de National Movement for Progress (NMP) en al zegt Magande nog wel eens wat onaardigs over Rupia Banda, als rivaal is hij uitgeschakeld.
Iemand als George Mpombo heeft ook veel onaardigs over Rupiah Banda gezegd en ook hij is de partij uitgezet. Hij is echter nog steeds een Copperbelt MP, want hij heeft zijn uitzetting aangevochten voor het gerecht. Het leven is hem wel moeilijk gemaakt. Hij is na een beschuldiging over het uitschrijven van een ongedekte cheque veroordeeld tot zestig dagen gevangenisstraf. In hoger beroep maakte de rechter duidelijk dat dit een politieke veroordeling was: de straf stond in geen verhouding tot het vergrijp.
De enige uitdager voor het presidentschap binnen de MMD op dit moment is Nason Msoni, het parlementslid uit de Westelijke Provincie. Hij heeft zichzelf nationaal geafficheerd door een onnodige tussentijdse verkiezing. Hij zegt dat hij in 2006 ook al geprobeerd heeft kandidaat te staan, maar dat dit hem onmogelijk is gemaakt door zware jongens in de zogeheten jeugdafdeling van MMD. Dit keer is hij vastberaden daar doorheen te breken.
Evenals in 2006 is de competitie voor het vice-presidentschap fel, maar het zou vreemd zijn als die plek niet naar de huidige vice-president Kunda gaat.
Panji Kaunda, de oudste zoon van Kenneth, heeft voorspeld dat de komende verkiezingen de bloedigste in Zambia’s geschiedenis zullen zijn. Zambia heeft geen geschiedenis van gewelddadige algemene verkiezingen, maar bij tussentijdse verkiezingen ligt dat anders. In 2010 was er meer dan anders sprake van geweld bij tussentijdse verkiezingen. Er zijn ook veel klachten over oplaaiend geweld in Lusaka vanwege de activiteiten van William Banda. Hij is de MMD voorzitter in Lusaka, maar hij is actief door het hele land. Hij is van origine een UNIP-bestuurder die in de overgang van de eenpartijstaat naar de meerpartijenstaat ook bijzonder gewelddadig was. Chiluba heeft hem indertijd gedeporteerd naar Malawi, maar hij is nu weer terug en heeft weer een politiek thuis gevonden. Rupiah Banda mag dan een populist zijn, hij mobiliseert de straat in de eerste plaats om zijn tegenstanders binnen de partij hardhandig aan te pakken.
(Lusakatimes 24/28/12/2010; 4/1/2011; Post 4/14/1/2011; http://maravi.blogspot.com 10/9/2010)
