Juriste Florence Mumba was lid van belangrijke internationale rechtbanken zoals het Rwanda tribunaal, Joegoslavië-tribunaal, de commissie van de African Union die Darfur onderzoekt en het tribunaal voor de oorlogsmisdaden in Cambodja. Zij is dus een internationaal gerespecteerde autoriteit en de ideale kandidaat om de kiescommissie (Electoral Commission of Zambia) te leiden in de komende verkiezingen van 2011, te meer omdat een lang verblijf in het buitenland afstand geeft tot de perikelen van de Zambiaanse politiek. Helaas belandde zij snel na haar aantreden toch in allerlei Zambiaanse verwikkelingen.
Zij vond het nodig dat er een grondig accountantsonderzoek plaats zou vinden naar de manier waaroip de financiën beheerd waren in de kiescommissie. Zij ontsloeg daarbij Danny Kalale, die als administratief hoofd van de Kiescommissie al in november op verdenking van verduistering op non-actief was gesteld. Volgens Kalale klopt dat niet en is hij juist geschorst omdat hij zelf anderen heeft aangeklaagd wegens corruptie. Zo beschuldigde hij Justice Mumba en twee andere commissieleden van fraude, omdat ze voor een bedrag van US$ 208.000 een contract had gegeven aan Ernst and Young. Volgens hem was dit in strijd met de aanbestedingsregels van de Zambiaanse overheid en het hoofd van de rekenkamer beaamde dat. Kalale werd in dit conflict gesteund door de vakbond en de werknemers van de kiescommissie gingen in staking. Zij eisten het onmiddellijke ontslag van Justice Mumba en eerherstel voor Kalale. Hun argumenten suggereren het volgende: de leden van de commissie (meestal rechters) zorgen goed voor zichzelf en denken niet aan hun medewerkers. Justice Mumba leidde de ECZ als een “animal farm” en de voorwaarden waaronder men moest werken, leken sterk op slavernij.
Justice Mumba verklaarde dat het contract met Ernst en Young in bespreking was, maar nog niet gegund. Ze had een gesprek gehad met het hoofd van de rekenkamer om dat uit te leggen en zij stond open voor andere gesprekken over de problemen. Toen die toelichting niet hielp, stelde ze voor om alle relevante zaken wat betreft beschuldigingen van corruptie voor de Anti-Corruptie Commissie te brengen, maar ook dat was onacceptabel voor de werknemers. Justice Mumba diende toen haar ontslag in, wat door president Rupiah Banda met terughoudendheid werd geaccepteerd.
Er was veel protest tegen deze gang van zaken. De onafhankelijke krant The Post vond het een duidelijke zaak: Florence Mumba was een gevaar voor Rupiah Banda en de MMD. Volgens The Post is George Kunda, de minister van justitie, de instigator van deze affaire. Kalale’s contract zou aflopen, hij zat al twintig jaar op deze post, en Kunda wilde die aanstelling desondanks toch verlengen. Daarom moest Justice Mumba weg. De gang van zaken maakt volgens de krant duidelijk dat er malversaties gaande zijn in de kiescommissie. Danny Kalale zou verplicht zijn daar het nodige over te zeggen, als de Anti-Corruptie Commissie en andere verantwoordelijke organen er aandacht aan zouden schenken.
Banda-gezinde NGO’s zoals Leadership in Development steunden het aftreden van Justice Mumba en een blogger concludeerde hieruit dat de regering dus achter dat ontslag moest zitten.
Post 24,25,28/01/11; http://wwww.izambia.co.zm 25/01/11; http:www.africareview.com 28/01/11
